UFA Slot

ไขคำตอบจากหลักฟิสิกส์

เคล็ดลับการลงน้ำ การเข้าสู่ผิวน้ำ ถือเป็นปัจจัยที่สำคัญมาก

เพราะหากทำพลาดไปแค่นิดเดียว ก็สามารถเปลี่ยนจากคะแนน Perfect Ten แบบเดียวกับที่ ฉวนหงฉาน นักดำน้ำวัย 14 จากจีน ทำได้ในโอลิมปิกที่โตเกียว ให้เป็นภาพมีมที่ถูกนำไปส่งต่อกันทั่วโลกอินเตอร์เน็ตได้ในทันที ลองดูความแตกต่างของการกระโดดอันสมบูรณ์แบบ กับเวอร์ชั่นที่ผิดพลาดไป และสังเกตดูความเหมือน กับความต่างที่เกิดขึ้นให้ดี ๆ

เราจะเห็น ในช่วงไม่กี่อึดใจก่อนที่จะถึงผิวน้ำ บรรดานักกระโดดน้ำจะยืดร่างกายออกมาให้ตรง ดันแขนให้เหยียดไปเหนือศีรษะ เกร็งหน้าท้อง เหยียดขา ล็อคหัวเข่าให้ตรง และพยายามบังคับให้ฝ่ามือของพวกเขา เป็นด่านแรกที่สัมผัสกับผิวน้ำ ซึ่งนี่เป็นท่าที่ช่วยลดพื้นที่ผิวของร่างกาย ในการแหวกผ่านผิวน้ำลงไป (แม้ว่าในคลิปหลัง นักกีฬาทั้งสองจะกระโดดพลาด แต่เราก็เห็นว่าทั้งคู่พยายามเหยียดแขนให้ตรงแล้ว) ดรูว์ โจฮานเซน โค้ชนักกระโดดน้ำทีมชาติสหรัฐฯ ชุดที่เข้าแข่งขันในโอลิมปิกปี 2012-2020 ระบุว่านักว่ายน้ำเหล่านี้ จะต้องเหยียดแขนออกมาให้สุด และนำนิ้วโป้งทั้งสองล็อคเข้าด้วยกัน ก่อนจะนำนิ้วมือของข้างที่อยู่ด้านหลัง มาจับอีกข้างไว้ให้แน่นที่สุด หันฝ่ามือออกจากตัว เพื่อให้นี่เป็นจุดแรกที่ปะทะเข้ากับผิวน้ำเบื้องล่าง เมื่อร่างกายของนักกระโดดน้ำพุ่งลงสู่ผืนน้ำแล้ว

UFA Slot

มันจะเกิดเสียงที่คล้ายคลึงกับการฉีกกระดาษ หรือถูกเรียกกันว่าเป็นการทำ Rip Entry นั่นเอง

Rip Entry คือสิ่งที่นักกระโดดน้ำปรารถนาเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งจะเกิดขึ้นได้เมื่อฝ่ามือของนักกีฬาเหล่านี้ อยู่ในตำแหน่งตั้งฉากกับผืนน้ำ ก่อนที่ร่างกายของพวกเขาจะพุ่งทะลุลงไปในช่องที่มือของพวกเขาเปิดทางเอาไว้ ที่จะสร้างโพรงอากาศขนาดย่อม ให้ร่างกายของนักกีฬาผ่านทะลุไปได้ ราวกับว่าถูกผืนน้ำข้างล่างกลืนกินลงไป เมื่อลงสู่สระน้ำเบื้องล่างแล้ว

เราจะเห็นนักกระโดดน้ำกางมือออกมา โดยมีอยู่สองปัจจัยที่สำคัญ นั่นคือเพื่อลดการกระเซ็นของน้ำแบบ Worthington jet ที่จะเกิดขึ้นเมื่อแรงดันน้ำกระทำกับโพรงอากาศดังกล่าว ซึ่งรุนแรงพอที่จะส่งให้เกิดน้ำกระเซ็นขึ้นมาจำนวนมาก และส่งผลต่อคะแนนได้ อีกปัจจัยหนึ่ง คือเป็นการดึงตัวนักกีฬาลงสู่ใต้ผิวน้ำให้ลึกยิ่งขึ้น เพื่อไม่ให้เกิดการเคลื่อนไหวใด ๆ ที่ทำให้มีผลต่อคะแนนได้นั่นเอง ทั้งนี้ การกระโดดน้ำจากแพลตฟอร์มสูง 10 เมตร นักกีฬาเหล่านี้จะทำความเร็วสูงถึง 56 กิโลเมตร/ชั่วโมง เมื่อกระทบเข้ากับผิวน้ำ ดังนั้นพวกเขาจึงจำเป็นที่จะต้องฝึกและพัฒนากล้ามเนื้อ ให้สามารถรองรับแรงกระแทกดังกล่าวได้เป็นอย่างดี ทั้งกับใต้น้ำจริง ๆ หรือกับการจำลองโดดในบ่อโฟมขนาดเล็ก เพื่อฝึกจังหวะลงสู่ผิวน้ำได้แน่นอนว่าแม้แต่มืออาชีพ ก็ยังผิดพลาดกันได้ เราจึงเห็นว่าในสระกระโดดน้ำเหล่านี้ มักมีการติดตั้งเครื่องทำฟองอากาศไว้

เผื่อในกรณีที่มีการลงกระแทกแบบผิดท่า (อย่างเช่นในคลิปข้างต้น) ฟองอากาศเหล่านี้จะสามารถช่วยแหวกความตึงผิวของน้ำลงไปได้บ้าง และทำหน้าที่เปรียบดั่งเบาะรองรับการกระแทก ให้ลดน้อยลงไปได้นั่นเอง และนี่คือเบื้องหลังการกระโดดน้ำของนักกีฬาระดับอาชีพ ที่ฝึกฝนกันมานานแรมปี เพื่อเวลาไม่กี่วินาทีที่จะโชว์ผลงานอันสุดยอดของตนเอง ให้เป็นที่ประจักษ์ต่อทั้งคณะกรรมการ และผู้ชมจากทั่วทุกมุมโลก ที่ได้ยลโฉมการกระโดดที่ทั้งสวยงาม และน่าทึ่งไปในเวลาเดียวกัน

ติดตามบทความข่าวสารอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ที่ a-hafansiteinjapan.com

Releated